Jak efektywnie uzyskać pomoc w razie problemu

Ponieważ sporo osób pisze do mnie maile z prośbą o pomoc wielka prośba - przeczytajcie poniższy tekst. Jest krótki i uniwersalny i nie wynika ze złośliwości ale z troski o Was i o jak najszybsze znalezienie rozwiązania.

Otóż, jeśli spotkaliście problem i potrzebujecie pomocy do jakiegoś CMSa czy programu to najgorszą rzeczą jaką możecie zrobić jest wysłanie maila do 1 konkretnej osoby. Może ona nie mieć czasu, być na wakacjach, albo już nie być ekspertem w danej dziedzinie.

zamiast tego zróbcie tak:

a) poświęćcie minimum 10 minut na gruntowne przeszukanie Google, podając słowa kluczowe złożone z nazwy produktu, który sprawia problem i komunikatu błędu lub opisu tego co chcecie uzyskać.

b) jeśli nie dacie rady poświęćcie 3 minuty i znajdźcie największą oficjalną społeczność skupioną wokół produktu. Dla Drupala będzie to http://drupal.org a polskie forum to http://drupal.pl

c) przeszukajcie znalezione forum i upewnijcie się, że nie jest to jakiś populrany problem. Wiele stron wsparcia ma jakąś sekcję typu FAQ albo "często spotykane problemy". Warto to przewertować.

d) zadajcie pytanie na właściwym forum wsparcia. Dlaczego to a nie mail do 1 osoby? Bo na forum jest o wiele więcej osób, bo problem może był już tam wałkowany, bo może ktoś odpowie wam szybciej, bo temat z rozwiązaniem zostanie dla potomności... jest masa powodów.

1. Ok, ale gdzie szukać pomocy? Jak namierzyć najlepszą społeczność?

Odpowiednim miejscem na szukanie pomocy są najaktywniejsze, zawierające jak najwięcej aktualnych materiałów, postów, wypowiedzi i odpowiedzi, strony z tzw. supportem, czyli wsparciem dla użytkownika końcowego danego systemu CMS, skryptu, aplikacji czy urządzenia. Bardzo często są to fora dyskusyjne. Często najaktywniejsze z nich to strony angielskie, i tam najszybciej uzyskamy/znajdziemy odpowiedź. Dlatego - jeśli nie znamy języka Szekspira:

a) zacznijmy się go uczyć,
b) znajdźmy stronę/forum po polsku

2. Jak znaleźć te miejsca?

Jeśli nie wiecie jak znaleźć właściwe forum prawdopodobnie nie powinniście w ogóle zabierać się do rozwiązania problemu. No ale jest nadzieja, że uratuje was szybki kurs korzystania z wyszukiwarek.

a) otwieracie ulubioną wyszukiwarkę (np. "google.pl http://google.pl )
b) wklepujecie w pole wyszukiwania słowa kluczowe, np. "forum drupal"
c) z listy wyszukanych stron sprawdzacie kilka pierwszych linków - jeśli żaden z nich nie prowadzi na stronę która was interesuje to prawdopodobnie źle dobraliście słowa kluczowe.

3. Jak zachowujemy się na stronach ze wsparciem do produktu jaki sprawił nam problem?

Oczywiście *zawsze ale to zawsze* najpierw szukamy odpowiedzi na wszelkie sposoby. W 90% przypadków ktoś już miał taki lub podobny problem, napisał o tym na forum i uzyskał odpowiedź.

Szukanie musimy przeprowadzić czasem trochę na zasadzie zgadywanki - "jak ja sam zadałbym pytanie w tej sprawie?", "Jakie słowa kluczowe odnoszą się tylko i wyłącznie do tego problemu?", "Jak zawęzić wyniki do najtrafniejszych?".

Często warto poświęcić na szukanie więcej czasu aby znaleźć właśnie to jedno właściwe rozwiązanie problemu. Wpisujmy wiele różnych możliwych słów kluczowych, używajmy zaawansowanych opcji, nie dajmy się odstraszyć niepowodzeniom :).

Oczywiście zdarzy się nam, że znajdziemy *podobne* do naszych problemy, a instrukcje jakie znajdziemy tam w celu ich rozwiązania wcale nam nie pomogą, a czasem nawet zaszkodzą! Dlatego *zawsze* notujmy sobie co zrobiliśmy, róbmy kopie plików, bazy danych. Po prostu bądźmy gotowi na powrót do punktu wyjścia.

Weźmy pod uwagę też to, że podając w wyszukiwarce zbyt dokładne zapytanie - np. wersję skryptu (przykładowo Mambo 4.5.2.3) - odsiewamy czasem *przydatne* strony na których jest opisany problem i jego rozwiązanie, ale do wcześniejszej lub późniejszej wersji kodu o który nam chodzi.

Jak widać sztuka wyszukania dobrej informacji jest sztuką znalezienia "złotego środka" między ogólnym a bardzo dokładnym zapytaniem. W pierwszym wypadku ryzykujemy długie godziny przeszukiwania *wyników* zapytania (a nie wszystkie systemy pozwalają na szukanie w wynikach szukania :)), w drugim może się zdarzyć, że nie znajdziemy żadnych pasujących stron, choć odpowiedź na nasze pytanie jest całkiem blisko :).

Jeśli mamy nowy nieznany problem (np. z dopiero co wydanym skryptem) - nie bójmy się poprosić o pomoc na forum publicznym. Jest duża szansa że odpowie nam ktoś bardziej doświadczony, może nawet ktoś z autorów skryptu (dlatego właśnie najlepiej korzystać z oficjalnych angielskich for - jest tam najwięcej ludzi!).

Istotna sprawa - ludzie na forum nie są jasnowidzami, dlatego koniecznie podajcie jak najwięcej informacji o samym skrypcie (wersja, skąd pobrana), środowisku w jakim pracuje (wersje php, mysql, apache, ustawienia php, a najlepiej link do pliku z linijką zawierającą komendę phpinfo(); ), oraz ustawieniach konfiguracyjnych (jeśli takie są), kodowaniu znaków w tabelach bazy (jeśli to istotne) i wszelkich zmianach w kodzie jakich dokonałeś, lub krokach jakie już podjąłeś.

4. Dlaczego to takie ważne aby najpierw udać się na forum a nie zwracać się prywatnie (przez komunikator, mail) do pojedynczych osób, np. wykazujących się dużą wiedzą na forum?

Ponieważ służy to całej społeczności. Wróćmy do sytuacji kiedy znaleźliśmy na forum rozwiązanie naszego problemu. Stało się tak, ponieważ ktoś wcześniej zapytał na forum - nie na mail, nie na gadu-gadu, czy innym sposobem.

Jeśli regulamin forum tego nie zabrania nie bójmy się pod rozwiązanymi zagadnieniami dodawać postów w rodzaju "U mnie też pomogło, wielkie dzięki! Moja wersja skryptu to ... moje php i mysql to ... a przeglądarka to ... (podajemy odpowiednie dane)". Takie posty raz że motywują innych do pomocy, dwa - dane rozwiązanie jest bardziej wiarygodne kiedy widać że pomogło wielu osobom, być może działa też przy innej wersji skryptu.

Dlaczego nie jest dobre wysyłanie do pojedynczych osób maili z wołaniem o pomoc? Ponieważ trafią tylko do tej jednej osoby, która może przecież nie mieć przez najbliższy tydzień czasu, może być zawalona robotą, albo po prostu wyznaje wyżej zaprezentowane zasady i nie odpowiada na takie maile.

Jeśli już musimy napisać maila do eksperta załóżmy najpierw odpowiedni temat na forum i podajmy w mailu link do niego, np. "Hej, zauważyłem że jesteś zaawansowanym użytkownikiem Drupala. Czy mógłbym Cię prosić o rzucenie okiem na temat z forum, gdzie opisałem mój problem? Byłbym bardzo wdzięczny gdybyś znał rozwiązanie i się nim podzielił."

Mam nadzieję że powyższe rady Wam się przydadzą. Zastrzegam też, że *zawsze* najpierw przeczytajmy regulamin forum oraz piszmy posty we właściwych działach. Zaoszczędzi to nam często gniewu moderatorów :).

Kursy HTML/CSS/PHP/Mysql na początek

Jeśli odesłałem Cię do tej strony - nie złość się :). Naprawdę warto znać dość dobrze HTML i CSS aby tworzyć wszelkiego rodzaju serwisy - nawet te oparte o CMS typu mambo, joomla czy podobne.

Jeśli skusiły cię slogany typu "Zrobisz własną stronę bez znajomości HTML" to mam złą wiadomość. Owszem, zrobisz, ale będzie ona dokładnie taka sama jak setki innych. W dodatku szybko przekonasz się, że marketingowe hasła ("Nasz CMS jest najlepszy") są często nieco na wyrost - strona wygląda w każdej przeglądarce inaczej, nękają ją błędy, nie możesz nad nią zapanować.

Jeśli chcesz mieć własny, oryginalny kawałek wirtualnego świata - poświęć te kilka dni na naukę aby zaoszczędzić sobie czasu jaki spędzisz na szukanie pomocy w sprawach podstawowych.

Nie stać cię na kupno drogich książek? Nie martw się, zaletą tego fachu jest to, że praktycznie cała wiedza już jest online. Za darmo - w postaci kursów, ale też wykonanych stron (które przecież można podglądnąć), lub dyskusji na forach i grupach. Jednak warto od czegoś zacząć - mieć jakieś podstawy. Poniżej kilka linków do kursów z których sam korzystałem, lub które uznałem za szczególnie pomocne.

WebHelp http://www.webhelp.pl/kursy/index.php - kursy praktycznie wszystkiego :),
Kurs HTML http://www.kurshtml.boo.pl/ Sławomira Kokłowskiego - bardzo często nadal korzystam z jego dokładnych objaśnień :)
WebCity http://webcity.pl/webcity/kursy.php zapadł mi w pamięć dzięki dobremu wprowadzeniu do PHP
Kurs HTML http://webmaster.helion.pl/kurshtml/ Pawła Wimmera - chyba już kultowy - bardzo wiele osób od niego zaczynało, ja też.

Skrzynka narzędziowa webmastera

Najważniejszy cel tego artykułu to sporządzenie listy programów i narzędzi niezbędnych, przydatnych i/lub pomocnicznych w pracy webmastera, w środowisku windows NT. Wszystkie programy znajdziecie bez trudu używając ulubionej wyszukiwarki.

A więc powiedzmy, że siadam przy 'dziewiczej' maszynce na której będę pracować nad stroną. Co mi potrzeba?

* pakiet serwerów

Zazwyczaj przed pracą nad danym serwisem zgrywam pliki i bazę danych z serwera produkcyjnego, modyfikuję co trzeba, testuję i wrzucam znowu na serwer. Większość serwisów, nad którymi pracuję, mam zgrane na hdd, potrzebuję więc środowiska WAMP (Windows, Apache, Mysql, PHP), które nosiłbym przy sobie.

Apache/MySQL/Php - jakiś czas korzystałem z Krasnal Serv, ale potem niejaki grieco namówił mnie na XAMPP (od apachefriends) i tak już zostało na dłużej.

Zaletą XAMPP jest częstsze wydawanie nowych dystrybucji, łatwe przełączanie między php4 i php5, stabilne działanie i wersja przenośna ( XAMPP LITE) - czyli mogę zgrać całe środowisko na pendrive/dysk usb/płytkę i przenieść się na inny komputer bez instalacji i konfiguracji.

* Edytor CSS/HTML/PHP/SQL

Nadal nie mam idealnego. Polecam mieć pod ręką (tzn. skojarzone z plikami txt/php/html/css/js) coś małego i szybkiego, z kolorowaniem składni i wsparciem dla kodowania win/iso/utf. Od dłuższego czasu używam Notepad++, który jest przenośny i bardzo stabilny, ale nie potrafię go zmusić do poprawnego kodowania iso-8859-2.

Czasem używam więc Fox Edita, który przydaje się do plików w starym kodowaniu latin2. Jest malutki i startuje błyskawicznie, nie zamula systemu, wersja beta sporadycznie wywala jakiś błąd, ale nie zamyka się ani nie zawiesza. Poprawnie rozpoznaje i konwertuje pliki między kodowaniami win/iso/utf.

* klienty FTP

Od 2007 korzystam z Filezilla - wkurza brakiem drag'n'drop ale za to bardzo stabilna jako klient i serwer ftp.

SmartFTP - darmowy i nieźle wyposażony - szczególnie podobają mi się zakładki tak dla zdalnego jak i lokalnego systemu plików. Dodatkowo działa w nim drag and drop, ma masę ustawień, wznawia zerwane połączenia itd, jednak miał u mnie zawsze problemy z wydajnością i stabilnością.

* Grafika

Do edycji typu resize, crop, prostych zmian jasności/nasycenia, podglądu plików oraz edycji grupowej od paru lat wiernie służy mi IrfanView.

Do pracy nad grafiką jest jeden lider - Photoshop, ale któż może sobie na niego pozwolić? Daromwy GIMP jakoś zawsze mnie wkurzał (ten interfejs!), projekt GIMPShop miał być GIMPem z interfejsem Photoshopa, ale nadal nie jest stabilny.

Paint .NET jest za to darmowy i szybki, ma sporo narzędzi i nowoczesny wygląd. Można go używać do zastosowań komercyjnych. Na jego niekorzyść świadczą nie do końca poprawnie działające narzędzia i niezgodne z PS skróty klawiaturowe. Na razie lawiruję między GIMPShopem a Paintem .NET, jakoś się uzupełniają.

* Administracja MySQL

Odwiecznie phpMyAdmin a ostatnio narzędzia typu stand-alone z oficjalnej strony mysql - Mysql Administrator i Query Browser. Z uwagi na dostęp do konsoli coraz częściej korzystam też z linii komend.

* Managery plików

FreeCommander - polski świetny plikopastuch. Świetnie wyszukuje ciągi znaków, właściwie to po to tylko go używam :). Poza tym zwykle starcza mi explorer i filezilla.

* przeglądarki

Zalecam zainstalowanie przynajmniej 3 najpopularniejszych pod windows - najnowszego IE, Firefoxa, Opery. Pozwoli to nam na ocenę czy we wszystkich wyświetla się poprawnie (co nie zawsze musi znaczyć identycznie).

Do Firefoxa warto dołożyć odpowiednie pluginy:

* webdeveloper (masa narzędzi dla webmastera),
* xray (pokazuje kod html otaczający treść),
* colorzilla (pipeta)
* Firebug (dobry podgląd kodu, js, dom)
* IE Tab (podgląd strony renderowanej silnikiem IE)

*IE* z cooxie (podgląd cookies, formularzy, szybkie wybieranie proxy)

Opera - trzymam ją do sprawdzania czy strona się w niej dobrze wyświetla. Na temat opery niewiele wiem, ale polecam "letwist.net http://letwist.net jako kopalnię wiedzy na jej temat

* Inne

pathbuddy - skróty klawiaturowe wywołujące zadane foldery w oknie eksploratora, zapisz, otwórz - tego mi było trzeba! :)

Grzegżółka - świetny masowy konwerter pl znaków.

CSS Tab Designer 2.0 - szybki sposób na przygotowanie menu w css, kilkanaście wersji do wyboru - w tym chyba wszystkie prezentowane na A List Apart :).

Wdrożenia

Postaram się zamieścić tu trochę przykładowych scenariuszy i wdrożeń różnych systemów CMS. Myślę, że najlepiej uczyć się na błędach, o ile są cudze :). Jako, że ja popełniłem ich sporo - zapraszam do wyciągania wniosków.

Jaki CMS wybrać?

Systemy CMS robią furorę. Dzięki nim możemy zarządzać naszą witryną z dowolnego komputera podłączonego do sieci. Konfiguracja, wprowadzanie i obróbka artykułów, moderacja, dodawanie nowych funkcji - wszystko to możemy zrobić za pomocą przeglądarki internetowej.

Jednak jaki CMS wybrać dla klienta? Czym się kierować szukając systemu pod stronę dla społeczności, forum, firmową wizytówkę czy podobne.

Tworząc stronę dla klienta (lub znajomego) zaczynam zwykle od zebrania jak największej ilości informacji o jego oczekiwaniach wobec serwisu. Czasem sam podpowiadam mu co powinien jeszcze uwzględnić, do czego może wykorzystać stronę.

Świadomość tych możliwości wśród użytkowników internetu jest raczej mała, a najczęściej opiera się ona na zasadzie "chcę mieć stronę podobną do strony xyz.pl". Oczywiście zdarzają się osoby wiedzące dokładnie czego chcą, i zwykle dla takich potrzebujemy trochę więcej niż standardowy CMS 'z pudełka'.

Kiedy mam już listę rzeczy jakie strona ma umożliwiać (czyli spis funkcjonalności) kalkuluję który CMS ma największą ilość z nich w standardzie. Jeśli takiego nie ma rozglądam się (niechętnie) za jak najlepszymi dodatkami spoza standardowej dystrybucji. Jeśli takich nie znajdę - dopiero wtedy myślę o pisaniu własnego kodu.

Dlaczego za dodatkami spoza standardu rozglądam się z niechęcią? Moja nieufność do takich dodatków ma swoje podstawy. Jeśli developerzy tworzą swój CMS z np. zintegrowanym systemem galerii, to wiem, że przy wydaniu kolejnej wersji tego CMS'a nie będzie problemów ze zintegrowanymi modułami. Przy modułach zewnętrznych jest to ruletka - być może będzie działać, być może nie.

Nie byłoby to tak ważne gdyby nie jeden fakt - poprawki bezpieczeństwa. Otóż gdy w danej wersji CMS'a odkryta zostanie luka w zabezpieczeniach - jest obowiązkiem każdego administratora witryny jak najszybciej tę lukę załatać. Dzięki magii Open Source łatki zazwyczaj pojawiają się błyskawicznie - ale nie da się ich sprawdzić z każdą możliwą konfiguracją danego CMS. Ekipa rozwijająca system prawdopodobnie sprawdzi działanie łaty tylko z modułami zawartymi w standardowej dystrybucji.

Oczywiście jeśli jakiś dodatek jest bardzo popularny to grupa jego użytkowników i programistów szybciej zareaguje na ewentualną niekompatybilność z łatami bezpieczeństwa.

Wybierając CMS musimy czasem wcielić się w detektywa i użyć niekonwencjonalnych metod. Zadajmy sobie pytanie o to jak nasz serwis będzie wyglądał za rok, dwa, pięć.

Przykładowo - jeśli zamierzamy prowadzić galerie - czy łatwo się nimi zarządza? Czy możemy hurtowo przenosić zdjęcia między kategoriami? Usuwać? Dodawać na różne sposoby? Opisywać? Co jeśli zdjęć będzie 1,2,5,10 tysięcy? Czy nadal będzie to wygodne?

Postarajmy się znaleźć podobne do naszej strony - i dowiedzieć się o jaki system są oparte. Może nawiązać kontakt z administratorem takiej strony i zapytać z czym miał największy problem? Warto też zajrzeć na forum danego systemu zarządzania treścią i przejrzeć tematy w których autorzy stron pokazują swoje gotowe serwisy, lub przedstawiają przykłady wdrożeń.

Skoro o oficjalnych forach mowa - dobrym miernikiem popularności danego CMS jest dzienna aktywność użytkowników takiego forum - ilość postów, udzielanie się członków teamu programistycznego lub pomocowego (jeśli taki funkcjonuje) i tak dalej. Co prawda popularność nie równa się jakość, ale daje nam handicap w postaci bazy wiedzy, rozwiązanych problemów, bardziej zaawansowanych użytkowników itp.

Powinniśmy wystrzegać się projektów, które nie są na bieżąco uaktualniane. Na stronie CMS'a nie ma newsów od 2 miesięcy? Ostatnia wersja wyszła rok temu? Ostatnia łatka bezpieczeństwa sprzed pół roku? Na forum pustki lub sami sobie pozostawieni użytkownicy z problemami? To sygnały że nie warto sobie zawracać głowy (chyba że potrzebujemy jakiś nietypowy system i tylko taki znaleźliśmy).

Na dziś to tyle. Do przeczytania.

Mambo i Joomla CMS

Mambo (teraz też Joomla) to jeden z najpopularniejszych CMS. Jako że trochę mam z nim doświadczenia - postaram się nimi podzielić.

Kilka słów wprowadzenia - Mambo jest bardzo popularne, dlatego że od początku pisane było z myślą o prostocie. Dlatego nie polecam go na większe portale, chociaż zapewne fanatycy mambo zakrzyczą mnie, że i do takich się nadaje. Dla mnie jednak Mambo pozostanie dobrym na strony o prostej jak cep budowie - szereg sekcji podzielonych na kategorie a w nich zawartość, którą można wyświetlić w widoku listy i bloga.

Niewątpliwą zaletą mambo jest łatwość przyuczenia redaktorów do jego obsługi - dobre edytory WYSIWYG, duże kolorowe okonki, mocne polskie wsparcie. Idealny cms na stronę firmową, wizytówkę, portfolio itp. Z lepszych dodatków należy wymienić community builder (rozbudowany system profili i list użytkowników), dobra integracja z Simplemachines Forum, bardzo rozbudowana wersja Joomla eCommerce Edition.

Słabe strony to brak elastycznych uprawnień, kiepski system użytkowników, brak wielojęzyczności, sztywne kategorie treści. Prawie wszystko można uzyskać korzystając z dodatków - ale to rozwiązanie ma swoje wady, a czasem zmusza nas do kupienia licencji.

Pod koniec 2005 roku projekt mambo cms został opuszczony przez developerów, którzy rozwijają teraz joomla. Spowodowało to spory zastój w pracy nad mambo (brak programistów) i początkowo joomla dość mocno odskoczyła od swego pierwowzoru. Obecnie widać, że nowa grupa pracująca nad mambo nie odda łatwo pola.

Do wersji mambo 4.5.3h i joomla 1.0.8 są to systemy dość zgodne (można używać dodatków od jednego w drugim). Od wersji mambo 4.6 i joomla 1.1 - ta zgodność ma zniknąć.

Oficjalne wsparcie:
MamboServer.com http://mamboserver.com
Joomla.com http://joomla.com

Polskie:
Mambopl.com http://mambopl.com
Joomla.pl http://joomla.pl

Cenzura

http://wiadomosci.gazeta.pl/wiadomosci/1,60935,3278156.html

Krok po kroku

Pomysł jaki kołacze mi się od dawna po głowie...

A więc, mamy w Polsce kilka milionów użytkowników internetu. Za kilka lat ma być ich kilkanaście. Wśród nich tak naprawdę niewielki odsetek to komputerowi guru - przybywa więc w sieci osób mających blade pojęcie o komputerach, usługach sieciowych itd.

Wiele nowych osób to ludzie starsi, wiele jest też osób młodych z natury niezbyt dobrze sobie radzących z komputerami.

Tak więc jest to rosnąca rzesza użytkowników, którzy nie znają potencjału drzemiącego w systemie operacyjnym, narzędziach i sieci internet, albo nie potrafiąca go wykorzystać.

Takie osoby może chciałyby założyć sobie konto e-mail, bloga, konto w banku elektronicznym, lub skorzystać z innych usług, ale różne bariery przeszkadzają im w tym - zazwyczaj niezrozumiała lub zbyt trudna obsługa danego ośrodka web, lub programu.

Jednocześnie, gdyby ktoś pokazał krok po kroku jak trzeba postępować aby osiągnąć dany rezultat - być może część z tych osób mogłaby skorzystać z programu czy usługi.

Mamy więc całkiem dużą grupę osób z dobrym łączem, potrafiących głównie surfować po www, i być może odebrać e-maila...

Strona o jakiej myślę gromadziłaby bezpłatne poradniki dla bardzo początkujących - prezentujące krok po kroku co trzeba zrobić aby założyć sobie darmowego maila, stronę www, konto bankowe, wykonać prezentację w powerpoincie czy zredagować ozdobną laurkę w wordzie.

Od razu wątpliwość - byłoby to niejako replikowanie pracy wydawców witryny bądź programu, ponieważ zwykle posiadają one jakieś instrukcje, pomocniki itd.

Ale, za pomocą strony możnaby podejść do zagadnień bardziej ogólnie, na zasadzie tutoriala odpowiadającego na pytanie "Co mam zrobić aby...?", niekoniecznie odnoszącego się do pojedyńczego programu czy strony www, a spinającego w całość dany proces czy zadanie.

Jakie widzę plusy takiego podejścia?

1. użytkownik zadowolony wróci na stronę ponownie szukając bardziej zaawansowanej wiedzy.

2. Jeśli strona spełni raz i drugi oczekiwania to dla odwiedzających mogłaby stać się autorytetem, swego rodzaju wyrocznią w temacie komputerów i nowych technologii

3. Zbudowany autorytet można wykorzystać do polecenia usług i produktów partnerów - e-booków, kont bankowych, kont www/mail, gier on-line, książek fachowych - stąd (obok reklam) mogłyby się brać dochody...

4. powstają coraz to nowe usługi, które można opisywać, więc treści raczej nie zabraknie

Jakie są minusy?

1. dużo pracy - na początku ale i później nie zabraknie
2. może nie minus ale opracowanie dobrej formy prezentacji tutoriali - flash, dhtml lub inne (video?)... no i konwencji której trzeba by się konsekwentnie trzymać, żeby nie było zbyt wielkich różnic między jednym a drugim poradnikiem...

Motoryzacja

Bębny Hamulcowe foto

Poprzedni | Obraz: 1 z 2 | Następny

trw_beben.jpg

http://www.auto-swiat.pl...

Przez całe lata w autach stosowano głównie hamulce bębnowe. Teraz występują one najwyżej na tylnej osi
Pierwszych kilkadziesiąt lat XX wieku to okres, w którym w dziedzinie samochodowych układów hamulcowych niepodzielnie panowały hamulce bębnowe. System opatentowany w 1902 roku przez Louisa Renault miał zalety zapewniające mu popularność przez długie lata. W porównaniu ze stosowanymi wcześniej hamulcami klockowymi, działającymi bezpośrednio na obręcz koła lub oponę, zapewniały znacznie większą skuteczność i trwałość. Były również znacznie pewniejsze w działaniu od hamulców taśmowych. Swoją nazwę hamulec bębnowy zawdzięcza bębnowi przytwierdzonemu do piasty, obracającemu się razem z kołem. W jego wnętrzu znajdują się szczęki hamulcowe oraz poruszający je rozpieracz. Elementy te nie obracają się, lecz są przymocowane do tarczy nośnej umieszczonej nieruchomo względem osi. Podstawową zaletą odróżniającą hamulce bębnowe od np. hamulców tarczowych są małe siły potrzebne do ich uruchomienia. Wynika to z tzw. efektu samowzmocnienia. Na czym polega to tajemnicze zjawisko? W momencie dociśnięcia okładzin hamulcowych do bębna siły rozkładają się tak, że szczęki dopychane są również pod wpływem momentu obrotowego powstającego w wyniku ruchu koła. W zależności od konstrukcji mechanizmu poruszającego szczęki efekt samowzmocnienia może spowodować nawet sześciokrotne zwiększenie siły hamowania w porównaniu z siłą nacisku wywieraną przez pompę hamulcową. Dzięki temu w mniejszych autach wyposażonych wyłącznie w hamulce bębnowe nie trzeba było stosować układów podciśnieniowego wspomagania. Dużo zalet, jeszcze więcej wad Duża powierzchnia okładzin ciernych sprawia, że w porównaniu z klockami hamulcowymi w hamulcach tarczowych są one trwalsze. Niestety hamulce bębnowe mają również sporo wad, które sprawiają, że ostatnio konstruktorzy stosują je najwyżej przy kołach tylnych. Przede wszystkim znacznie więcej ważą od hamulców tarczowych. Powoduje to wzrost tzw. mas nieresorowanych, a to bardzo źle wpływa na prowadzenie auta. W dodatku z racji swojej konstrukcji hamulce bębnowe cechuje wrażliwość na przegrzanie. Ukryte pod bębnem okładziny cierne bardzo słabo odprowadzają ciepło powstające w trakcie hamowania. O ile w przypadku osi tylnej, której hamulce są z zasady dużo słabsze, nie ma to dużego znaczenia, to przy kołach przednich intensywnie eksploatowanego auta rozwiązanie z hamulcami bębnowymi na pewno nie zda egzaminu. Hamulce tarczowe wymagają znacznie większych sił do uruchomienia, jednak przy dużym obciążeniu są skuteczniejsze. Znacznie łatwiejsza jest też ich obsługa warsztatowa. Hamulce bębnowe są bardzo podatne na zabrudzenie lub zawilgocenie. W przeciwieństwie do hamulców tarczowych nie oczyszczają się samoczynnie w czasie jazdy.

Wielu autorów jeden serwis

tematyczne serwisy - IT, kultura, komiksy, dowolne - mają to do siebie że:

# *aby odnieść sukces* potrzebują wielu dobrych autorów
# aby autor chciał pisać trzeba go zachęcić, najlepiej finansowo
# aby to zrobić, trzeba mieć kasę
# aby mieć kasę serwis musi na siebie zarabiać
# niestety - serwis zaczyna zarabiać dopiero jak stanie się bardzo popularny i *odniesie sukces*

To sprawia, że autorzy zwykle nie zarabiają nic i wolą publikować swoje materiały na blogach i stronach domowych, które nie dość że mało odwiedzane to ich wygląd psują reklamy i linki partnerskie, bo przecież autor by chciał zarobić :)

Dzięki temu strony tematyczne mają małe szanse sukcesu - bo mało kto daje się skusić wizją zarobku za rok czy dwa...

Co z tym fantem?

*rozwiązanie A*

Każdy autor dostaje możliwość wyświetlenia w/nad/pod swoim artykułem *SWOICH* linków, reklam, adsense itd.

W ten sposób może liczyć na zysk pochodzący z artykułu umieszczonego na portalu który ma szanse odnieść sukces

minus jest taki, że nie każdy autor chce zapisywać się do PP... wolałby gotówkę na ławę :)

*rozwiązanie B*

autor pisze artykuł a reklamy wyświetlane przy jego artykule generują przychód, z którego ileś % (możliwie dużo, np. 70) trafia na jego osobiste konto.

Rozwiązanie o tyle trudne, że cała zabawa z nadzorem PP spada na admina witryny - on musi pozakładać konta itd.

Ewentualnie konto PP będzie jedno na witrynę ale wtedy trzeba wyłuskać z których stron pochodzą zyski (czy to możliwe w każdym PP?)

*mix*

oczywiście można dać autorowi możliwość wyboru - albo zgadza się na prowizję od zysków z PP strony, albo podaje swój własny kod, który wyświetli się przy jego artykule.

być może zwabiłoby to bardziej zaawansowanych userów, mających swoje PP i strony ale nie otrzymujących satysfakcjonujących zysków ...

basoofka 2007

Nowa basoofka. Przemyślenia, zapisy rozmów, maili itd.

bullet time

opowiadanie w klimacie near future. sceny z życia podstarzałego informatyka, który dawno stracił tempo i nie jest w stanie dotrzymać kroku młodszym kolegom po fachu, korzystającym z najnowszych interfejsów maszyna-człowiek. coraz częściej korzysta on z bullet time, przełączając się nań zaraz po pracy, podczas gdy młodsze pokolenie żyje ciągle w "normal time" albo nawet "FF time"

bullet time to czas odmierzany w "starym normalnym tempie", takim aby mózg mógł odpocząć od "normal time" i "fast forward (FF) time", obowiązującego podczas pracy w korpo. Normal time to tempo jakie jest wymagane podczas całego dnia pracy. Czas jest odmierzany co do sekundy, każdy moment jest przypisany jako koszt do konkretnego MPK'a; komunikacja przebiega za pomocą zestawów do konwersji myśli w zapis cyfrowy, dzięki czemu rozmowy telefoniczne są prowadzone w FF time i trwają kilka sekund. Kilkuminutowe spotkanie może przynieść efekt ustalenia tego co kiedyś trwałoby wiele godzin. Każda sekunda jest rejestrowana i może zostać przywołana - cały czas pracy jest "notatką", więc każdy bardzo uważa na to co mówi. Jednostki nie nadążające za postępem i nie nabywające nowej wiedzy są eliminowane. Każda wypracowana standardowa procedura jest zapisywana do pseudo-zbiorowej świadomości zwanej bazą wspólnej wiedzy.

genialne pomysły na biznesy, które przyniosą mi forsę i szczęście :)

Czyli te wszystkie pomysły, które moja żona kwituje zdaniem "a ty znowu swoje" :)

1) crowd testing - platforma na której twórcy stron www mogą określić jakiś budżet (np. 50zł) i poprosić użytkowników o przetestowanie (wg pewnego scenariusza) swojego serwisu i opisanie swoich odczuć. Po osiągnięciu założonej liczby testów jego wyniki (komentarze użytkowników) byłyby oceniane przez zamawiającego (np. lepsze i trafniejsze komentarze otrzymywałyby wyższą notę). Następnie system rozliczałby budżet (50zł) na poszczególnych uczestników testów - ci lepsi, staranniejsi, wyżej oceniani dostawaliby większą kaskę - czyli byłaby większa motywacja do solidnego testowania.

2) drive-in shopping. Siedzę w pracy i mam w perspektywie zakupy w tesco - tłumy ludzi, parking daleko od wejścia, skwar, pot, krzyk. Ale zaraz, jest przecież megatotalny drive-in shop internetowy, w którym wyklikuję co mi potrzeba, płacę przelewem i o ustalonej godzinie zgłaszam się do okienka jak w MacDrive, podaję numerek a torba z zakupami ląduje w bagażnik.

Dlaczego to by się sprawdziło? Wydaje mi się, że cała ta energia wpakowana w bieganie po sklepie, wybieranie produktów, stanie w kolejkach, jest niezoptymalizowana i można by ją poukładać - fachowcy wybierają i pakują towar, pani w okienku go wydaje, a proces wybierania realizujemy z fotela przy kompie. Dostawy do domu również można by przy tym zrobić oczywiście.

3) interVAG - coś dla warsztatów samochodowych. Zamiast kupować drogie urządzenie diagnostyczne dostają w dzierżawę jakiś duperszwanc na bluetooth, który śle za pomocą gprs dane ze złącza diagnostycznego do centrali, gdzie dane są przetwarzane i odsyłane na komputer w warsztacie.

4) zestaw ministronek z reklamami - jako stałe pasywne źródło dochodu, małe (3-10 podstron) serwisiki z dużą ilością txt o jednym temacie - np. poszczególne procesy ITIL, BO, HPOVSD, ceny i zycie w polsce, Wtyczki webmastera do ff i tak dalej. Na każdej ministronce strona główna z zalinkowanymi rssami i podstrony z artykułami, plus reklamy powtykane umiejętnie w treść i menu.

5) e-instruktorzy - czyli model z kursu na prawo jazdy przeniesiony na naukę korzystania z windowsa, office, budowania stron, cms. System byłby platformą za pomocą której instruktorzy mogliby szkolić adeptów z różnych dziedzin. Struktura systemu:

Użytkownicy - Konta firmowe (np. KGHM o/COPI), które można podzielić na Grupy (np. Dział programistów web, redaktorzy portalu) i do których można przypisać użytkowników.

Kursy podzielone na obszary. Każdy kurs zaczyna się od testów wstępnych (podział userów na mniej i bardziej zaawansowanych w danym obszarze). Po testach jest etap zapoznawania się z materiałami teoretycznymi, wykładami na video (z możliwością zadawania pytań).

Materiały i wykłady dla początkujących byłyby nieobowiązkowe dla osób które wykazały się na testach wstępnych (oszczędność czasu i przepustowości łącza).

Następnie część indywidualna. Każdy kursant ma do dyspozycji określoną liczbe godzin z instruktorem sam na sam. Współdzielony pulpit, własne środowisko do nauki i zabawy z tematem.

Na koniec test zaliczający kurs i w razie niepowodzenia oferta na dodatkowe godziny z instruktorem (informacje o wynikach testów miałby również kierownik pracownika i opiekun konta firmowego w razie niepowodzenia). Dostęp do materiałów teoretycznych przez 3 miesiące od ukończenia kursu, materiały wideo na życzenie wysyłane na dvd (płatne).

6) serwis typu helpdesk dla mieszkańców wspólnot mieszkaniowych, spółdzielni. proste narzędzie do grupowej pracy nad usuwaniem awarii, zgłaszaniem problemów, dyskusjami o rozwoju, remontach... plus ew. usługi jakieś

7) multimapa - serwis pokazujacy mapy google z nałożonymi warstwami z innych serwisów - quype, wikipedia, gastronauci i 1000 innych....

8) polecone - serwis który gdyby go zrobić porządnie mógłby stać się źródłem reputacji sieciowej. użytkownicy mieliby kilka poziomów powiązań i zaufania i polecaliby sobie produkty, usługi, fachowców, miejsca itd. Siła polecenia zależałaby od tego czy polecającym jest ktoś nam znany, czy mu ufamy, ile jeszcze osób to poleca itd. Opinie osób nieznajomych albo nie połączonych z naszymi znajomymi nicią wyższego niż standardowe zaufanie byłyby ignorowane. Reputacja zdobyta na poleceniach mogłaby zależeć też od skali projektu, okresu współpracy, potwierdzeniu osób postronnych.

9) analizator umów. system, który po wgraniu do niego tekstu umowy jaką mamy podpisać przeanalizuje zapisy i porówna z wykazem zapisów groźnych/niedozwolonych. Przykładowy rejestr takich zapisów to http://uokik.gov.pl/reje...

10) Kupię! Interfejs między poszukującymi okazji a osobami/firmami sprzedającymi. Działa na zasadzie zapisywania się do alertów o okazjach. Osoba chcąca kupić tanio dobry aparat, komputer, telewizor zapisuje się na formularzu podając podstawowe parametry (budżet, dopuszczalny % przekroczenia, atrybuty sprzętu (np. przekątna, dysk, itd.)). Istnieje grupa Agentów, którzy wpisują w system najnowsze oferty z różnych lokalnych sklepów (Agentami mogą być też sklepy)). Redakcja moderuje oferty (np. sprawdza czy są wypełnione wszystkie pola. Dodatkowe ułatwienia dla kupującego - wskazanie (przez redakcję, czego agenci nie muszą widzieć) słabych i silnych stron sprzętu, czyli taki raporcik (może być częściowo/całkowicie zautomatyzowany) czy warto kupić czy nie.

11) http://palikowski.net/no...

12) crowd testing ponownie, ale połączona z nagrywaniem ruchów myszki, twarzy, śledzenia wzroku, zapisu dźwięku (komentarz użytkownika).

gtd

gtd

schemat = http://palikowski.net/si....
tagi:

todo - do zrobienia
todop - priorytetowe
potem - może/kiedyś

@net - w sieci
@legnica - w mieście
@work - w pracy

Podgląd	Załącznik	Rozmiar
	GTD-inaczej.png	62.44 KB

mONżiżONA

Strip w klimatach rodzinnych ... bohaterowie - ona wzorowa korporacyjna wojowniczka i managerka, on miłośnik fantasy i startreka geek i pracownik korporacyjnego działu IT ledwo łapiący kontakt z brutalną rzeczywistością... jego koledzy i jej koleżanki, znajomi rodzina...

Na początek 2 wyraziste postaci (on i ona) potem może następne - np. jej mama i jego tata, jej przyjaciółka i jego przyjaciel, ich pies itp.

odcinki - od 3 do 5 kadrów

1.
on: dlaczego ty tak nie lubisz tych komputerów?
ona: bo przez nie tracimy ze sobą kontakt...
on: przecież na gadulcu i fejsie jestem nonstop, wystarczy zagadnąć!

2.
on: kupiłem nam wczasy w internecie!
ona: łał, super! a gdzie?
on: noo... w internecie? (wyciąga spod pazuchy pakiet neostrady 6MBPS)

3.
ona: Wiesz, twoi znajomi pokończyli studia, mają porządną pracę, prawdziwe zarobki, a ty?
on (zza kompa): to są niewolnicy korporacji, sługi systemu...
ona (pod nosem): wolę ich system od twojego linuxa

4.
ona: musisz tyle grać w te krwawe gry? boję się o ciebie, o twój umysł
on: to tylko wirtualna przemoc kochanie. KU#$@! ZABILI MNIE! (rozwala klawiaturę i rzuca ją na stertę.

5.
on: kochanie założyłem na komputer hasło, zapisz sobie
ona: po co nam hasło?
on: żebyś musiała się mnie o nie pytać jak zapomnisz

6. by arche
on: W życiu jak nie wiadomo o co chodzi, to chodzi o pieniądze.
on: W internecie jak nie wiadomo o co chodzi, to chodzi o Web 2.0

7. arche
[Ogląda TV]
Zenon, słyszałeś? Pan doktor mówi, że jesteśmy podświadomie lub bardziej świadomie narażeni na stres, jakim jest praca.

Oliwio, niestety co do mnie, to jestem narażony bardziej świadomie...

8.arche
- Ty nic nie wiesz
- Wiem bardzo dużo, tylko że informacje, które posiadam, a dotyczące konkretnego tematu się nie pokrywają

9.
ona:kiedy pojedziemy odwiedzić mamę?
on: może wyślemy jej e-kartkę?
ona:może ja ci wyślę od niej? pocztówkę?

10. a+p
w łóżku...
ona: co jest kochanie? on: (zawstydzony) cholera, to chyba jakiś bug!
ona: (zrezygnowana) no popatrz, a u mnie działa...

11. a+p
w sklepie agd
ona: czy ta pralka jest dobra?
sprzedawca: świetna, 1200 obrotów, 10 programów, prosta obsługa...
on: a ma dzwonki mp3?

12.arche
Kochanie, jestem zafascynowany rodzącą się nową cywilizacją, opartą na wspólnocie i podziale dóbr intelektualnych.

A dobra cielesne także chciałbyś dzielić z innymi?

13.arche
dwóch dresiarzy:
- Nie podoba mi się Twoja gęba.
- De gustibus non disputandum est...

14.arche
i jeszcze
- Przepraszam, którędy do Cafe Bin?
- 100 000 000 000 pikseli prosto, potem w prawo i po jakichś 250 000 000 000 000 000 pikseli zobaczy pan neon.

15.palik
-mam! wymyśliłem ogólną teorię wszystkiego!
-no to powiedz jak musisz... wiem że i tak powiesz...
-wszystko... jest do dupy!
-phi! do dupy ta twoja teoria!
-mówiłem!

(i tłumaczenie któ¶e lepiej brzmi by arche)

- I got it! I've created the Universal theory of everything!
- Oh really?
- Yeah, really. Everything... sucks.
- It sucks.
- I told you :)

16.arche
[para wybiera nową pralkę]
On:
- Tak, tak... Ile posiada programów w standardzie?
- Yhm, yhm. A można dogrywać nowe?

17.arche

[forum internetowe albo zupełnie nieinternetowa sytuacja]
- Hę? [albo jakaś inna mało istotna wypowiedź]
- +1
- +1
- +10001111!!!!!!
- -1
- -1000000000000000000000000000
- loooooooool, rofl
- flame
- troll, troll

18.palik

(geek przy konsoli a synek z piłką w ręce)
- tato mogę iść pograć z kolegami?
- jasne, tylko nie za długo bo oczy popsujesz!

albo v2

- tato zagrasz ze mną w piłkę?
- nie synku, drugi pad się popsuł :(

19. palik

- tato, tato, dostałem dziś piątkę z informatyki!
- moja krew! za co?
- robiliśmy stronę www, i pani powiedziała że moja była najładniejsza! chcesz zobaczyć?
- jasne!
(klikklik)
- o mój boże, synku, wytłumacz mi proszę, dlaczego nie użyłeś XHTML 1.1 Strict?!

(boooo)

20. (palik)

zielony pagórek, niebo, chmurki... oboje leżą na łące, ona mówi:
- jak tu pięknie...
on:
- no... jak w windowsie...

21. (palik)
- co robisz?
- dobre pytanie - założyłem wczoraj telewizję - moje życie 24h na dobę, online, przez internet, fajnie co?
- fajnie, ale pytałam co robisz?
- jak to co? Oglądam!

22. (palik) na łonie natury, z lasu wyłania się łania (żubr, jeleń, kangur)
(ona) - popatrz, popatrz!
(on) - kochanie, błagam, oglądam national geographics, świetny program o żubrach!

23. łóżko, on w gatkach, nioegolony, oczy podkrążone
(ona) - gdzie mi tu bez prysznica i w gaciach do łóżka?!
(on) - a co mają wpaść goście?

24. On przy komputerze, ona pyta
"co robisz?"
"programuję posła na sejm do The Sims"
"i jak?"
"świetnie, mam już algorytm budowy sieczki słownej i pseudolosowy generator obelg, dodam jeszcze funkcję "ja panu nie przerywałem" i mogę wysyłać do klienta na testy"

25. (10:20:47) mazeer: romantyczna siedzi przy kompie a jej facio informer sie dziwi
(10:20:52) mazeer: co ty tam tak piszesz????
(10:21:00) mazeer: pisze bloga
(10:20:47) palik: http://palikowski.net/iwand
(10:20:59) palik: tu mozesz iwandy wpisywać żeby nie zaginęły
(10:21:20) mazeer: bloga ?? o prosze .. a co po co ???
(10:21:29) mazeer: żebyś wiedział jak sie czuję

26. (palik)
// kaplica sykstyńska or sth
ona - jakie to piękne
on - łatwizna, parę div'ów, parę reguł css...

27 (palik)
- nie kąpałeś się od 3 dni! (on siedzi nad kompem, nad głową latają mu 3 muszki)

on podnosi tabliczkę 'online - nie przeszkadzać', albo pokazuje na zapaloną lampkę w stylu 'on air')

względnie tabliczka z napisem 'odbierz maila', ona odbiera i czyta "Witaj kochanie, przykro mi z powodu mojej mentalnej nieobecności, ale od 3 dni jestem w stanie tzw. fazy, i jeśli teraz przerwę wszystko mi się rozsypie i nie dokończę tego projektu na czas, pozdrawiam cię i pamiętaj - zawsze możesz do mnie napisać maila"

28. (palik)
wchodzą do mieszkania - zalanego wodą...
- hej! miałeś zamknąć okna przed urlopem!
- zamknąłem! zostawiłem tylko emule w trayu!

29. (palik)
na infolinii
- madam, teraz podłączę się do pani komputera, proszę zamknąć wszystkie okna,
- w całym pokoju czy tylko przy biurku??

30.
w domu
- kochanie kupiłem sobie plejkę i ajfona!
- wow, i co z nimi będziesz robił?
- pokażę znajomym a potem dodam do listy zadań w outlooku kolejną pozycję w kategorii "przedmioty, których zawsze pożądałem ale na które nie mam czasu bo najpierw muszę obejrzeć wszystkie sezony simpsonów i startreka"

31.
- kochanie w razie mojej śmierci będziesz karmiła rybki?
- oczywiście
- pielęgnowała mój grób?
- jasne!
- usuwała spam ze skrzynki i bloga?
- @#!

32.
Scena 1 - 1995
- Krzychu jak się w naszym servicedesku wyszukuje zadania?
- pokażę ci...
Scena 2 - 2010
- Krzychu jak się w naszym servicedesku wyszukuje zadania?
- nie mogę ci powiedzieć bez zapotrzebowania na konsultacje z twojego MPKu do mojego MPKu, zajmie to 5 minut ale takie procedury,
- ale jak mam to załatwić?
- nie mogę ci powiedzieć bez...
- $#%@!

33. W firmie zajmuję się eksterminacją błędów, nasz bugtracker to dla mnie świętość, a dziś dotarłem do tej pięknej chwili, kiedy na liście mam tylko jedną, ostatnią pozycję. Użytkownicy. (kroki, szczęk odbezpieczanego karabinu, krzyki, strzały). screen z bugzilla - Gratulacje 0 Błędów w projekcie!.

34. Gdybyśmy tylko dysponowali informacjami wrażliwymi o naszych użytkownikach, jak poprawiłby się poziom obsługi userów, np.:
- halo, mój komputer dziwnie się zachowuje, pokazuje jakieś obsceniczne obrazki i napisy nie po polskiemu...
- (sprawdza... user to katolik) - tak proszę pana, to typowy objaw. Pański komputer opętał szatan, już wysyłamy egzorcystę.

35. - Kochanie czy ja muszę o wszystkim myśleć? Lampy, żaluzje, szafy, a może choć raz Ty wybrałbyś coś do naszego mieszkania?
- Już wybrałem
- Taaak? A co niby?
- dobrałem piwo do naszej lodówki...

36. - A mój antoś to już gaworzy i gugla
- gugla?!
- noo... korzysta z gugla, nie?

pingi i hostingi

* badanie 2006.03.21 g.19#

* blink.pl hosty:
miastoustka.pl ~ 150 ms
blink.pl ~ 160 ms

* i365.pl hosty:
8ball.pl ~ 283 ms

* hostbank.pl
shadowrun.pro24.pl ~ 273 ms

* pnth.net
- basoofka.net ~ 257 ms

*inne
- polter.pl - śr 270 ms

*Badanie 29.03.2006, około 15
srpl - 320
basoofka 350
blink - 260
ustka - 250 (blink)
letwist - 180 (lap.pl)

*30.03.2006, około 10

srpl 225
basoofka 250
ustka 104
letwist 111
palikowski - 85 (vel.pl)
blink - 85

poliż ajti

polish IT, serial o informatyce w polskich firmach

fabuła i bohaterowie:

- zderzenie realiów pracy w dużej i małej firmie
- duża firma = procedury, menedżerowie procesów o wybujałym ego, audytorzy nie kumający co audytują, pracownicy o których świat zapomniał i nikt nie wie czym się zajmują, informatyk jako popychadło userów, dyrektorów, analityków i kierowników projektów,
- mała firma = sam przeciw wszystkim, informatyk jako pan i władca świata i userów,

pomysły na felietony

- informatycy - współcześni szamani?
- informatycy - odpowiedzialność zawodowa.

www: legnica

strona www dla legniczan lub, jeśli wyjdzie dobrze - dla społeczności lokalnych

Cel - wsparcie małych społeczności, grup interesów itp... skomunikowanie ich ze sobą, wymiana informacji, citizenship journalism, tablice ogłoszeń drobnych, konkursy...

Miejsce otwarte dla animatorów kultury, urzędów, dziennikarzy społecznych.

Chwytliwe nazwy?

- (informatyka).legnickie.pl
- (informatycy).legniccy.pl
- legnicy.pl
-

Dochód - reklamy lokalnych firm

przykładowe grupy:
pracuję w (kghm, prywatne, własny biznes)
mieszkam w (legnica, spalona, kunice)
mój rejon to (piekary, centrum, kopernik)

EDIT

umożliwienie umieszczenia swoich profili w kilku miejscach, np. ktoś jest z zamiłowania ogrodnikiem, z zawodu hydraulikiem a z konieczności prezesem... dodatkowo przenoszenie między grupami (przeprowadzka) itd...

2 Accessy w jednym windows

Na początek prosta sprawa. W firmie często 'chodzą' różne wersje baz danych - pan Janek umie accessa 97 więc robi w nim zestawienie faktur, pan Wacek opanował 2000 więc zrobił w nim bazę środków trwałych. A pani Zosia, któa ma te wszystkie zawiłości głęboko w poważaniu chce mieć dostęp do obu tych baz!

Mając zainstalowanego Office 97 Pro, nie mamy większego problemu, instalujemy po prostu wersję 2000, pamiętając aby dać instalację niestandardową i zaznaczyć opcję "Przechowaj następujące programy" w momencie gdy instalator pokaże nam jakie są zainstalowane wersje aplikacji office. Ja jeszcze postanowiłem instalować office'y w osobnych katalogach - np Microsoft Office97 i Microsoft Office2k.

Gorzej jak mamy już zainstalowane 2000 a potrzebujemy mieć jeszcze 97. Moja metoda nie jest może najszybsza, ale działa.

# Wywalamy Office 2000
# Z katalogu %windir%\fonts wywalamy plik hatten.ttf
# instalujemy office97 (albo samego access 97)
# w menu start katalogu "All Users" zmieniamy nazwę skrótu accessa na np. "MS Access 97".
# instalujemy Office 2k, pamiętając o zaznaczeniu "ptaszka"

Kolejność instalacji i usunięcie czcionki Hatten jest tu kluczowe, inaczej access 97 się nam nie uruchomi. Intuicyjne, prawda?

Mając dwa accessy pod jednym dachem musimy jeszcze zadbać aby możliwe było wybranie wersji podczas uruchamiania baz danych. Domyślnie bazy otwierają się w MS Access 2000. Trzymając shift dajemy prawy przycisk myszy na pliku accessa 97 i wybieramy opcję "Otwórz za pomocą...". Potem korzystamy z guzika "Przeglądaj" i znajdujemy plik c:\program files\office97\office\msaccess.exe. Nie używaj skrótu który siedzi katalog wyżej albo spotka cię kara :). Co prawda plik otworzy się w accesie 2000, ale od teraz już powinno być w menu pod prawym klawiszem myszki do wyboru jaką wersją otworzyć plik *.mdb.

Jak bezpiecznie korzystać z Internetu?

(Tekst dotyczy systemów Windows)

Dlaczego komputer podłączony do sieci łączem stałym (przez TV Kablową, Neostradę, DSL, czy bezprzewodowe punkty dostępowe) jest bardziej narażony na wirusy?

Lepsze łącze i stała obecność komputerów w sieci jest jak zbawienie dla złośliwych programów. Teraz mogą one przeniknąć do systemu dużo szybciej (równie szybko jak ściągamy filmy i muzykę). Mają też do dyspozycji więcej 'czasu antenowego' czyli mogą szybciej i dłużej rozsyłać swoje kopie, nadawać spam a nawet przekazywać nasze dane do autora wirusa - to co piszemy na klawiaturze, widzimy na ekranie, drukujemy, ściągamy.

Jak się poruszać po sieci tak, aby nie ściągnąć na siebie wirusa lub innego złośliwego kodu? Należy przestrzegać kilku zasad.

* Po pierwsze poprawki. To naprawdę działa!

Minęły czasy kiedy poprawek do windowsa się nie ściąga (dla zasady albo z powodu obawy przez ruiną systemu). Microsoft włożył sporo pracy w dopracowanie technologii uaktualniania swojego systemu. Wpadki są naprawdę sporadyczne, a dla przeciętnego użytkownika brak krytycznych poprawek w systemie to jak zostawianie otwartego domu i wywieszenie tablicy "Złodzieju - wchodź!".

Service Pack 2 wprowadził sporo nowości w kwestii zabezpieczeń, ale od jego premiery wyszło już kilkadziesiąt krytycznych poprawek - dziś SP2 już nie wystarcza. Jeśli nie mamy oryginalnego windowsa zadanie jest utrudnione - lecz nadal możemy ściągać poprawki za pomocą Aktualizacji Automatycznych - wystarczy je odblokować w panelu sterowania.

* Po drugie zabezpieczenie komputera. programy antywirusowe.

O programach zabezpieczających piszę w "innym artykule http://palikowski.net/node/74.

* Po trzecie ostrożność na stronach i programie pocztowym.

Dwie najpopularniejsze metody zainstalowania w systemie wirusa to atak przez przeglądarkę internetową, oraz przez program pocztowy. Stosuje się w tym celu spreparowane strony i listy e-mail wykorzystujące niezałatane dziury w popularnych programach - czyli Internet Explorer 6 oraz Outlook Express 6 (które są w prawie każdym Windowsie).

Bardzo, ale to bardzo zachęcam wszystkich do zmiany tych dwóch programów, przynajmniej dopóki Microsoft nie wyda ich nowszych, bezpieczniejszych wersji. Pierwszą jaskółką jest Internet Explorer 7, który oprócz wyraźnej inspiracji konkurencyjnymi programami ma mieć znacznie poprawione bezpieczeństwo.

Póki co mamy alternatywę - jest bardzo dobra przeglądarka Firefox, dużo zwolenników ma również Opera.

Z pewnością jednak wkrótce liczba stron potrafiących zaszkodzić tym przeglądarkom wzrośnie. Zmiana przeglądarki na lepszą nie jest równoznaczna z zabezpieczeniem naszego komputera.

* czy to znaczy że nigdy nie będę bezpieczny?

Dokładnie. Żaden system podłączony do sieci z definicji jest podatny na jakąś formę ataku. Możemy jednak próbować poznać przesłanki jakimi kierują się twórcy wirusów, oraz typowe sposoby ataku na nasz komputer - aby uniknąć niebezpiecznych sytuacji.

Złośliwe wirusy piszą ludzie w określonych celach. Ich autorzy starają się zainfekować jak najwięcej komputerów aby zaimponować kolegom, przeprowadzić zmasowany atak na ważne serwery lub wykorzystać ją jako parawan podczas włamywania się na inny komputer.

Ponieważ niemal każdy komputer ma dziś program antywirusowy, twórcy wirusów stosują coraz bardziej wymyślne techniki propagacji swoich programów - omijające typowe programy antywirusowe. Dlatego należy uważać w każdej podejrzanej sytuacji.

Przykładowe sposoby umieszczenia na naszym komputerze wirusa to:

* Włamanie na niezabezpieczony komputer (poprawki, firewall) i uruchomienie wirusa. Nie musimy nawet nic otwierać - hacker lub wirus na innym, zainfekowanym komputerze, wykorzysta luki w systemie i zainfekuje naszą maszynę.

* Umieszczenie strony w internecie o podobnej nazwie jak jakaś popularna strona. Po wejściu na stronę uruchamia się kod instalujący wirusa. Zabezpieczenie - zmiana przeglądarki, ciągła ochrona przeglądarki.

* Umieszczenie fałszywego pliku z popularnym programem na stronie producenta lub na stronie wyglądającej bardzo podobnie. Wypromowanie spreparowanej strony w wyszukiwarce. Instalacja programu może być nawet poprawna i wyglądać identycznie jak oryginał. Ochrona - zdrowy rozsądek, ściąganie plików tylko ze strony domowej programu. Symptomem może też być komunikat firewalla o tym że dany program chce połączyć się z siecią, chociaż nie powinien.

* Wysłanie nam maila zachęcającego do otwarcia strony www lub załącznika z wygaszaczem ekranu/grą/zdjęciem jakiejś porno-gwiazdy. Nie dajmy się nabrać - to na 99% próba umieszczenia wirusa lub spam. Ochrona - zdrowy rozsądek, ochrona poczty.

* Po czwarte - nie wszystko złoto co się świeci. Sieci p2p (kazaa, emule, edonkey, ares itp) to raj dla autorów wirusów. Spreparowany plik zawierający rzekomo crack, grę, muzykę w mp3, film - bardzo łatwo wpuścić do sieci. Taki plik rozprzestrzenia się bardzo szybko, szczególnie jeśli jest bardzo poszukiwany i niewielki - np. crack do najnowszej wersji popularnego programu.

To samo tyczy się stron z crackami do programów - wyszukiwarka astalavista potrafi być dla poszukujących takich programów zbawieniem lub wręcz przeciwnie - znaleźć nam strony montujące nam wirusy. Wiele stron z zawartością erotyczną również próbuje nam zainstalować jakieś paski, numery dostępowe, reklamowe bannery.

Outlook i zablokowane załączniki - KB290497

Informacje pochodzą z Microsoftowego KB290497.

Jeśli spotkałeś się z informacją " Outlook zablokował dostęp do następujących potencjalnie niebezpiecznych załączników..." masz dwa wyjścia

- prostsze: poprosić nadawcę o powtórne wysłanie pliku, tym razem spakowanego z hasłem lub ze zmienionym rozszerzeniem np. .ex_ zamiast .exe,

- lepsze: nie panikuj, Załącznik nadal jest na swoim miejscu. Outlook po prostu blokuje do niego dostęp, ale można to zmienić za pomocą dopisania do rejestru windows paru wartości.

1. Zamknij Outlooka
2. Wywołaj program regedit (Menu Start->Uruchom, wpisujesz regedit i klikasz OK)

3. Rozwijając kolejne klucze (katalogi) rejestru przejdź do

HKEY_CURRENT_USER\Software\Microsoft\Office\

Zależnie od używanej wersji Office możesz mieć tu jeden lub więcej kluczy, np 8.0 (Office 97), 10.0 (Office 2002/XP), lub 11.0 (Office 2003).

Jeśli masz kilka kluczy wybierz ten, który odpowiada wersji outlooka jakiej używasz.

4. W wybranym kluczu będzie między innymi klucz Outlook, a w nim być może klucz Security.

Jeśli klucza Security nie ma, stwórz go klikając na klucz Outlook prawym przyciskiem myszy i wybierając opcję nowy->klucz i nazywając go Security.

[img_assist|nid=94|title=dodawanie klucza w regedit|desc=|link=popup|align=center]

5. Teraz w kluczu Security musisz dodać nową wartość typu ciąg. Ma się nazywać Level1Remove a jej wartością mają być poprzedzielane średnikami rozszerzenia plików jakie *nie mają być blokowane* przez Outlooka - np. dla plików wykonywalnych i baz danych access'a wpisujemy

exe;mdb

Przykład:

[img_assist|nid=95|title=Dodawanie wartości|desc=|link=popup|align=center|width=180|height=84]

Po ponownym uruchomieniu komputera powinniśmy mieć już dostęp do wymienionych w rejestrze załączników.

Programy do ochrony przed wirusami

Jak zabezpieczyć swój komputer przed wirusami i złośliwymi działaniami wszelkiego typu?

Przede wszystkim proponuję zapoznać się z tekstem o "Jak bezpiecznie korzystać z internetu? http://palikowski.net/node/72. Poniżej zebrałem kilka propozycji programów do ochrony przed infekcją lub atakiem. Jeśli twój komputer już został zainfekowany (np. dziwnie się zachowuje, wyświetla dziwne komunikaty), proponuję przeczytanie tekstu "Usuwanie wirusów trojanów spyware adware z systemu windows http://palikowski.net/node/73

0. Poprawki do systemu i programów.

Umieszczam je pod numerem 0, ponieważ w dobie łącz szerokopasmowych nie ma już powodów aby ich nie pobierać. Automatyczne aktualizacje są dostępne w większości nowoczesnych systemów operacyjnych, oraz wielu programach. Poprawki dotyczące bezpieczeństwa należy ściągać i instalować na bieżąco.

1. - ochrona ciągła - antywirus

Jeśli często łączymy się z internetem, mamy stałe łącze lub dostajemy od różnych osób maile, dyskietki, zabieramy pracę do domu itp. należy pomyśleć o ochronie komputera w sposób ciągły. Najmniej uciążliwe będzie zainstalowanie programu antywirusowego oraz ustawienie go do automatycznego uaktualniania baz danych o wirusach przy każdym połączeniu internetowym.

Darmowe programy antywirusowe jakie polecam:

AVG Free http://free.grisoft.com/

Od wersji 7.1 zauważyłem większe obciążenie systemu i przesiadłem się na Avasta, ale być może teraz jest już wszystko w porządku.

Avast http://www.avast.com/eng/download-avast-home.html, należy wybrać wersję polską. Program będzie się dopominał o rejestrację (bezpłatną), którą musimy wykonać, inaczej przestanie działać. Rejestracja jest po angielsku i wymaga posiadania konta e-mail.

Avast ma dość szeroki profil ochronny - posiada skaner antywirusowy, blokadę ataków z internetu, sprawdza listy e-mail, wiadomości w komunikatorach oraz próby ataku przez przeglądarkę.

2. Spyware, Adware, Malware

Chodzi tu o ochronę przed szkodnikami wyświetlającymi reklamy, zmieniającymi naszą stronę domową, dodającymi niepotrzebne paski do wyszukiwarki itd. Jeśli nie radzimy sobie z usunięciem wspomnianych efektów, pasków narzędzi czy komunikatów - pora na użycie jednego z poniższych programów.

Programy monitorujące system i nie pozwalające na zainstalowanie się oprogramowania ad/mal/spyware są również dostępne za darmo.

Polecam:

Sypbot Search and destroy http://www.safer-networking.org/pl/index.html

Posiada on doraźny skaner, działający w tle monitor rejestru oraz ochronę przeglądarki IE. Jeśli nie chcemy komputera zapychać programami działającymi w tle można skanować system tylko co jakiś czas.

AdAware Personal http://www.lavasoft.de/software/adaware/

Jednak w wersji bezpłatnej daje nam tylko narzędzie skanujące system na nasze żądanie, opcja ciągłego nadzoru jest dostępna tylko dla użytkowników płatnej wersji.

Windows Defender http://www.microsoft.com/athome/security/spyware/software/default.mspx

Ostatnie dziecko Microsoftu (ściągniemy go tylko posiadając oryginalny system windows). Czytelnie sygnalizuje kiedy coś się w systemie zmienia (np. jakiś program podpina się do przeglądarki albo do autostartu) i pozwala nam zatwierdzić bądź zablokować niepożądane akcje.

3. - Ataki z sieci - zapory ogniowe (Firewall)

Jeśli komuś nie wystarcza prosta zapora wbudowana w sytstem windows lub program antywirusowy, polecam dedykowane programy tego typu. Szczególnie zalecane są dla osób korzystających dużo z internetu (stałe łącze), udostępniających pliki lub usługi (serwer ftp/www/mail). Poprawnie skonfigurowana zapora zabezpieczy nas przed atakami hackerów oraz złośliwych programów działających na zainfekowanych komputerach. Do jej właściwego ustawienia wymagana jest jednak znajomość tematu lub pomoc fachowca.

Wkrótce podam listę polecanych programów.

Zasada działania takiego programu polega na blokowaniu niebezpiecznego ruchu sieciowego. Po zainstalowaniu określamy które połączenia są bezpieczne i pożądane (np. Internet explorer, Outlook express, gadu-gadu). Potem podczas korzystania z komputera dostajemy komunikat od firewalla (który działa sobie w tle) że np. jakiś program chce połączyć się z internetem. Jeśli nie znamy tego programu, nie wykonaliśmy żadnej akcji która by wywołała takie działanie - nie zgadzamy się na połączenie, blokujemy je.

4. Na przyszłość.

Korzystanie z komputera podłączonego do sieci stałym łączem niesie za sobą wiele zagrożeń. Powinniśmy przestrzegać kilku zasad, dzięki którym unikniemy lub zminimalizujemy szanse zainfekowania wirusem. O tym piszę w tekście "Jak bezpiecznie korzystać z internetu? http://palikowski.net/node/72

Sprawdzanie pisowni w Firefoxie

Na początek od razu linki:

Plugin SpellBound:
firefox 1.5 - wersja developerska, u mnie działa http://forums.mozillazine.org/viewtopic.php?t=351130&highlight=spellbound
starsze firefoxy (1.0.x) http://spellbound.sourceforge.net/

Słowniki:
słowniki http://dictionaries.mozdev.org/installation.html

W skrócie - instalujemy plugin i polski słownik, restartujemy liska, (ew. dodajemy do paska narzędzi buttony sprawdzania pisowni) i cieszymy się jak dzieci :).

Poniżej przemyślenia nikomu niepotrzebne :)

Całkiem niedawno zastanawiałem się dlaczego ludzie popełniają tyle błędów w postach na forach dyskusyjnych, blogach i komentarzach, oraz jak to (choćby w swoim przypadku) zmienić na lepsze.

Oczywiście na rady w stylu "skopiuj post do worda przed wysłaniem" każdy stuknie się w czoło. O ile nie jest to post lub mail do szefa lub prezydenta USA nikt nie ma czasu na takie ceregiele. Rozwiązaniem jest sprawdzanie pisowni w samej przeglądarce. Czy to możliwe? I żeby było jak "we wordzie"?

Jasne :).

Można podejść do problemu na 2 sposoby. Pierwszy to instalacja odpowiednich skryptów na stronach www. Drugi to pluginy do przeglądarek.

Dodatkowy skrypt na forum sprawi, że każdy odwiedzający będzie miał możliwość poprawy swoich błędów, bez konieczności konfiguracji przeglądarki czy systemu. Niestety implementacja tego sposobu przysporzyłaby masę pracy webmasterom, wygenerowałaby masę transferu na ich serwerach a do tego użytkownik byłby narażony na funkcje których być może nie chce używać, lub powodują wadliwe działanie jego przeglądarki.

Drugi sposób jest chyba lepszy. Każdy sam decyduje czy mu to potrzebne, ustawia opcje jak chce i kiedy chce. No i na każdej stronie wygląda to tak samo, działa szybciej niż skrypty, nie obciąża łącza itd itp.

Ja używam od dziś :). Jeśli znacie podobne rozwiązania do innych przeglądarek - zapraszam do komentarzy!

Usuwanie wirusów trojanów spyware adware z windowsa

Komputer nam wariuje, otwierają się strony z paniami lekkich obyczajów (albo co gorsza przeglądarka w ogóle się nie otwiera), strona startowa atakuje nas wciąż nowymi ofertami a znajomi ciągle marudzą że rozsyłamy im spam i wirusy?

Poniżej trochę przemyśleń na temat pozbywania się nieproszonych gości z systemów Windows ( NT / 2000 / XP ).

W ostatnich miesiącach wirusy komputerowe bardzo nasiliły swoje działanie. Nie trzeba już nawet nic klikać, niczego otwierać czy dostać e-mail z wirusem. Wystarczy podłączyć się do sieci (badania potwierdziły że komputer z systemem windows bez zabezpieczeń i poprawek jest zarażany średnio po 20 minutach w internecie!), wejść na przypadkową, pozornie bezpieczną stronę, bądź ściągnąć popularny program z innego niż oficjalne źródła.

Co można zrobić? Po pierwsze - uzbroić się w CD z poniższymi programami a po drugie wykonać zawarte poniżej instrukcje (propozycje są oczywiście moje i nie twierdzę że inne programy są gorsze czy lepsze - mi one zwykle wystarczają. Nie biorę też odpowiedzialności za czyjąś niewiedzę i zepsucie sobie systemu za pomocą tych programów, do czego może doprowadzić nieumiejętne ich użycie!).

1. - najpierw najnowsze zagrożenia i doraźne sprzątanie

1a Jeśli komputer zachowuje się dziwnie możemy na początek 'przeskanować' nasze twarde dyski narzędziem stinger - wykrywa ono najnowsze zagrożenia, które dopiero co się pojawiły (ale również starsze), jest bezpłatny i zawsze należy sciągnąć jego najnowszą wersję.

1b Poza tym mozna też sprawdzić nasz komputer na obecność tzw. Ad/SpyWare (wyświetlające reklamy, szpiegujące nasze poczynania w sieci, zapisujące nasze hasła i piny)

Przykładowy program do tego przeznaczony to AdAware SE - sprawdza i usuwa programiki instalujące się bez naszej wiedzy i woli. Również do niego należy mieć najnowszą bazę. Należy ściągnąć ostatnią wersję programu oraz plik z tzw. definicjami - czyli listą zagrożeń. Plik ten należy rozpakować i wgrać co katalogu z zainstalowanym AdAware (zwykle c:\program files\ lavasoft adaware...)

1c Dodatkowo spróbujmy sprawdzić czy jakieś programy nie 'podłączyły' się do naszej przeglądarki (zwykle Internet Explorera) - do tego celu użyjemy narzędzia Hijack This!. Po pobraniu i uruchomieniu możemy przeskanować system i wyrzucić 'podejrzane' wpisy. Niestety jest to czynność wymagająca fachowości - jeśli nie wiemy co dana rzecz robi możemy zepsuć nasz system!

Zdjęcia cyfrowe

Coraz częściej przerzucamy zdjęcia z aparatu cyfrowego lub komórki na komputer, wysyłamy je znajomym, nagrywamy na płytę cd lub dvd żeby odtworzyć gdzie indziej. Czy jednak wiemy co to są cyfrowe zdjęcia? Poniższy tekst ma za zadanie wprowadzić czytelnika w absolutne podstawy, które pomocne są w tych operacjach.

*zgrywanie zdjęć z aparatu na komputer*

To najczęściej zadanie o tyle proste, że aparaty są dostarczane z odpowiednim oprogramowaniem, które służy do zgrywania fotek na dysk komputera. Ponieważ każdy producent realizuje to na swój sposób nie będziemy się wgłębiać w szczegóły techniczne. Ważne jest aby wiedzieć gdzie zdjęcia się znajdują na dysku naszego komputera. Aby dowiedzieć się więcej o plikach na naszym komputerze przeczytajmy -ten tekst- (wkrótce)

*pliki ze zdjęciami*

Kiedy mamy już zdjęcia na komputerze, powinniśmy dowiedzieć się nieco o formatach, wymiarach, rozmiarach, jakości i kompresji. Jeśli te terminy są dla ciebie nieznajome, poniżej mały słowniczek:

*Format zdjęcia* - chodzi o to w jakim (z wielu dostępnych) formacie nasz aparat zapisuje zdjęcie. Większość popularnych aparatów zdjęcia przechowuje jako pliki w formacie JPG, czasem spotyka się skrót JPEG. Popularność tego formatu bierze się głównie z tego, że JPG to format 'kompresujący' fotografie, dzięki czemu na karcie pamięci mieści się wielokrotnie więcej zdjęć niż w innych formatach.

*Wymiar* zdjęcia to jego szerokość i wysokość wyrażona w pikselach, czyli punktach na ekranie monitora. Przykładowo zdjęcie o wymiarach 640 na 480 pikseli możemy wyświetlić na ekranie o takiej samej lub większej rozdzielczości, bez konieczności jego zmniejszania.

*Rozmiar* lub *Wielkość* mówi nam ile plik zawierający fotografię zajmuje miejsca na dysku, cd, dyskietce, karcie pamięci aparatu bądź innym nośniku. Zazwyczaj im wyższa jakość (niższa kompresja) i wymiary zdjęcia tym większy rozmiar. Rozmiary plików mają duże znaczenie przy przenoszeniu lub przesyłaniu przez internet zdjęć. Im większe rozmiary plików tym mniej zmieści się zdjęć na karcie pamięci aparatu, pendrive usb, dysku CD i tak dalej. Duże pliki wolno przesyłają się przez mail czy internet, sprawiają też kłopot osobom odbierającym pocztę i oglądającym strony na wolniejszym łączu.

Często wgrywając zdjęcia na serwisy internetowe jesteśmy proszeni o nie wysyłanie zdjęć powyżej pewnego rozmiaru i/lub wymiaru. Jeśli dana aplikacja nie zmienia tych parametrów samodzielnie, musimy zrobić to za nią. Jeśli nie wiesz jak to zrobić, zapraszam do ćwiczenia - "zmiana rozmiarów i wymiarów zdjęć http://palikowski.net/todo (wkrótce)

Zdjęcia robione popularnymi aparatami zazwyczaj są zapisywane w plikach formatu JPG, czasem TIFF lub w wypadku bardziej profesjonalnych - RAW. Skupmy się na JPG. Jest to popularny standard zapisu fotografii i wszelkich obrazów. Pliki JPG można otworzyć na każdym komputerze z systemem windows, linux, mac os i innych. Telefony komórkowe, przenośne odtwarzacze video, stacjonarne DVD, palmtopy - niemal każde nowoczesne urządzenie z kolorowym ekranem potrafi pokazać plik JPG.

Format JPG pozwala na sterowanie 'poziomem kompresji', w niektórych programach nazywane jest to 'jakością' obrazu. Ustawienie tej jakości na 100 jest równoznaczne z brakiem kompresji, a na 0 - maksymalną kompresją (zdjęcie jest wtedy bardzo mocno zanieczyszczone, ale też o wiele mniej zajmuje na dysku).

Nowoczesne aparaty robią zdjęcia o sporych wymiarach. Zależnie od matrycy mogą to być 2272 x 1704, 1600 x 1200 i wiele innych większych i mniejszych wymiarów.

Wiele programów służących do podglądu zdjęć pokazuje rzeczywisty wymiar zdjęcia, a także, jeśli zdjęcie jest większe niż rozdzielczość naszego ekranu, automatycznie dopasowuje je tak aby się mieściło na monitorze w całości.

Co zatem określamy jakością pliku JPG? Jest to, najkrócej mówiąc, stopień kompresji pliku. Plik ze zdjęciem zapisany w sposób nieskompresowany zajmowałby wiele megabajtów - a co za tym idzie na karcie aparatu mieściłoby się mało zdjęć (np. 10 zamiast 200). Kompresja daje nam wielokrotne zmniejszenie rozmiaru pliku, bez widocznego pogarszania jakości zdjęcia. Nie należy jednak się oszukiwać - zbyt mocna kompresja jest widoczna, w postaci różnych nienaturalnych przebarwień, poszarpanych krawędzi i 'zabrudzeń'.

A więc im stopień kompresji większy, tym jakość gorsza. To, czy dany stopień kompresji jest dla nas akceptowalny, musimy już zdecydować sami. Jednak ważne jest aby zapamiętać, że zapisując zdjęcia w formacie JPG warto sprawdzić, czy stopień kompresji nie jest ustawiony zbyt wysoko. Przykładowo zdjęcia z kiepskiego aparatu w komórce, mimo ustawienia najniższej kompresji, nie zyskają na jakości, ale ich rozmiary wzrosną wielokrotnie - zamiast 30kB urosną nam do 300kB, a więc 10 razy więcej, bez żadnych widocznych zysków. Dlaczego?

Jeśli chcemy wysłać zdjęcia komuś kto oglądnie je tylko na komputerze bądź na telewizorze, powinniśmy zadbać o to, aby nie wysyłać mu fotografii przekraczających znacznie rozdzielczość ekranu. Dlaczego? Ponieważ mniejsze zdjęcia zajmują mniej miejsca na dysku, krócej przesyłają się przez internet, a zbyt duże mogą być problemem dla osób nie radzących sobie z komputerem.

(wkrótce)